„Sakrament ten udziela choremu łaski Ducha Świętego, która pomaga całemu człowiekowi do zbawienia, a mianowicie umacnia ufność w Bogu, uzbraja przeciw pokusom szatana i trwodze śmierci. Dzięki tej pomocy chory może nie tylko znosić dolegliwości choroby, ale także je przezwyciężać i odzyskać zdrowie, jeśli to jest pożyteczne dla zbawienia jego duszy”
(Sakramenty chorych nr 6)
Informacje o sakramencie chorych
Na społeczny i eklezjalny charakter namaszczenia chorych wskazuje zwyczaj gromadzenia się wiernych wokół chorego przyjmującego sakramenty święte. Ten zwyczaj wspólnej modlitwy przy łóżku chorego zachęcamy podtrzymywać.
Zachęcamy też wiernych do noszenia symboli religijnych np. medalika, krzyżyka, (znaku religijnego w formie plakietki na szybie samochodu), które w razie wypadku byłyby znakiem ich wiary i przynależności do Kościoła a tym samym ułatwiały szafarzowi ewentualne udzielenie sakramentów w niebezpieczeństwie śmierci.
Sakrament chorych przyjmują osoby:
- których życie zagrożone jest z powodu choroby (bez względu na wiek),
- przed operacją, jeśli jej przyczyną jest niebezpieczna choroba,
- w podeszłym wieku,
- które utraciły przytomność lub używanie rozumu (jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiliby o to, gdyby byli przytomni).
Gdzie i kiedy można udzielić sakramentu chorych?
- w kościele – podczas mszy św. z udziałem osób starszych i chorych (np. w czasie rekolekcji)
- w domu – podczas comiesięcznej wizyty księdza z komunią świętą,
- w sytuacji zagrożenia życia ksiądz o każdej porze uda się z posługą sakramentalną do chorego.